زلزله رودبار و طارم که از مرگبارترین حوادث طبیعی تاریخ معاصر ایران به شمار میرود، جان بیش از ۳۵ هزار نفر را گرفت، دهها هزار نفر را مجروح کرد و صدها هزار نفر را بیخانمان ساخت. در شهرستان طارم نیز بسیاری از روستاها و ساکنان منطقه آسیبهای جبرانناپذیری متحمل شدند.
کارشناسان معتقدند آثار این فاجعه تنها به خسارتهای فیزیکی محدود نشد و پیامدهای روانی، اجتماعی و فرهنگی آن همچنان در زندگی بازماندگان دیده میشود. به گفته آنان، بازسازی واقعی پس از بحران تنها با ساخت خانهها و زیرساختها محقق نمیشود، بلکه نیازمند ترمیم آسیبهای روحی، تقویت همبستگی اجتماعی و افزایش تابآوری جوامع محلی است.
زلزله رودبار و طارم همچنین نقطه عطفی در توجه به مقاومسازی ساختمانها، تدوین مقررات فنی ساختوساز و توسعه آموزشهای مدیریت بحران در کشور محسوب میشود.
۳۱ خرداد، یادآور شبی تلخ در حافظه مردم طارم است؛ شبی که اگرچه دههها از آن گذشته، اما خاطره آن همچنان در ذهن بازماندگان و تاریخ این منطقه زنده مانده است.
تنظیم شده بر اساس گزارشی از خبرگزاری ایسنا
زخم زلزله طارم پس از ۳۶ سال همچنان باقی است
سیوشش سال از زلزله ویرانگر رودبار و طارم میگذرد؛ حادثهای که شامگاه ۳۱ خرداد ۱۳۶۹ هزاران قربانی بر جای گذاشت و بخشهای گستردهای از استانهای زنجان و گیلان را با خسارتهای سنگین روبهرو کرد.
